. .นาฬิกาทรายระหว่างเรา. .
" ห ม ด ล ง แ ล้ ว"

เราทั้งสองก็ต้อง " แ ย ก ท า ง เ ดิ น "
ซึ่งครั้งหนึ่งอาจคิดว่า. .
เราจะเดินไปด้วยกัน

เมื่อ เ ว ล า หมดลง
ค ว า ม รั ก จบลง
แต่ ค ว า ม ผู ก พั น
ทุก ๆ ค ว า ม ท ร ง จำ ยังคงวนเวียน
ต อ ก ย้ำ ค ว า ม รู้ สึ ก

ในค่ำคืนที่ เ งี ย บ เ ห ง า
มีเพียงดวงตาที่ยังคงเปิดโพลงกับความมืด
ความคิดจมจ่อมกับภ า พ ใ น วั น ว า น
แล้ว น้ำ ต า ก็ไหลลงอาบแก้มโดยไม่รู้ตัว
แต่สิ่งที่ ต่ า ง อ อ ก ไ ป
นั่นก็คือ. .

ถึงแม้ว่าเราจะร้องไห้
แต่เราก็ยังยิ้มได้
ยิ้ ม ใ ห้ กั บ ค ว า ม ท ร ง จำ ดี ๆ
แ ล ะ คิ ด ว่ า. .